DE COLLECTIONEUR N°0119

Het moet zowat de eerste min of meer bewolkte dag zijn tijdens de nu al legendarische zomer van 2018, wanneer we via een smalle veldweg de wagen parkeren op een schitterend afgelegen landgoed te midden het golvende landschap. We hebben er afspraak met Luxury Leads Member N°119. Zijn charmante echtgenote brengt ons meteen naar wat ze zelf ‘de favoriete plek van het gezin’ noemt: de bar in de prachtig gerenoveerde schuur, waar de collectie classic cars vol trots op ons staat te wachten.

De schuur

“Op een gegeven moment werd onze collectie wat groter en gaven we onze architect de opdracht om van deze schuur een gezellige en tegelijk praktische omgeving te maken voor onze oldtimers. Als ik er nu op terugkijk, kan ik alleen maar vaststellen dat hij erg goed geluisterd heeft naar onze wensen. We kunnen onder meer dankzij de twee bruggen, de auto’s efficiënt en op een mooie manier uitstallen. De schuur is net groot genoeg voor onze collectie. Als ik er dus een nieuwe wagen bij wil, moet ik er eerst één zien te  verkopen.” De schuur ademt inderdaad één en al auto’s uit. Met een tapijt origineel bestemd voor een Mercedes Pagode, gecapitonneerde Bentley-Alcantara zitbanken en wandbekleding van Mercedesleder, kun je zonder enige moeite wegdromen over de mooie klassiekers die je vanaf de bar kunt aanschouwen. De vele leuke kleine en grote details - het onderstel van de bartafel is de ‘boite’ van een Austin-Healey - maken het geheel tot in de puntjes af. 

Van postzegels naar classic cars

“Op mijn 18e - dat moet in 1980 geweest zijn - verkocht ik mijn postzegelverzameling en ik kocht voor 20.000 oude Belgische Franken een Mercedes 190 SL uit 1962. De wagen deed dienst als kippenhok bij een boer. Ik werkte wat aan die auto en na een tijdje kon ik hem verkopen voor 100.000 Frank. Pas op, op vandaag betalen ze hier 200.000 euro voor. Het was dus achteraf bekeken geen slecht idee, mijn eerste aanwinst.”

Austin-Healey MKI Roadster 1959

“Met het geld dat ik kreeg voor mijn SL, kocht ik een MGB in ‘racing green’, ik herinner mij dat hij in een redelijke staat stond, maar dat hij toch wat opgefrist moest worden. Ik zette er spaakwielen op en ‘van armoede’ ook polyesteren vleugels (lacht). Daarna kocht ik een MGA en met het geld dat ik verzamelde door die beide te verkopen financierde ik de aankoop van de Austin-Healey, die je hier ziet staan. Het is een exemplaar uit 1959, een MKI 3000 Roadster. Ik had op een zekere dag ergens in Maastricht voor het eerst een wagen van het Briste merk zien rijden - het bleek nog de eerste eigenaar te zijn - en het was meteen liefde op het eerste gezicht. We zeggen en schrijven 1983- 1984 en op dat moment was het voor mij nog een onbeschreven blad, ik wist er weinig of niks over. Ik betaalde toen al 2.000 euro voor het wrak, want dat was het echt wel. Ik herinner mij dat we deze met de heftruck hebben binnengebracht. Om u een idee te geven, een wrak van een Jaguar E-Type, kon je toen nog op de kop tikken voor 20.000 euro. Het was een heerlijke periode. Ik heb hem samen met een vriend van mij, die een garage had nabij een populair café, gerestaureerd. We werkten er keihard aan en nadien genoten we nog na in de kroeg met onze andere kameraden. De wagen werd gezandstraald en gemetalliseerd en tot op heden hebben we er nog maar vrij weinig moeten aan sleutelen. Op een paar nieuwe velgen, een aluminium ‘culasse’ en een versnellingsbak na, is daar zo goed als niks aan gewijzigd de voorbije 35 jaar. We hebben nu wel zwaardere remmen gekocht om er op een meer comfortabele manier rally mee te kunnen rijden.” 

Mercedes 300 SE Cabriolet 1965

“Ik was nog jong en moest altijd eerst verkopen om nieuw materiaal te kunnen binnenrijven. Op de Austin-Healey na, heb ik alles verkocht uit die beginperiode. Op zich niet zo erg, want ik had ook geen fatsoenlijke garage om mijn auto’s te stallen.Er gingen een aantal jaren voorbij vooraleer ik van een Duitser een Porsche 911 Targa E 2.4 kocht. Al snel bleek echter dat die auto mij niet zinde. Er was iets gebeurd met de achtervelgen en die wagen raakte met de banden de carrosserie. Gelukkig kon ik hem voor goed geld verkopen. Al bij al vond ik dat eigenlijk geen toffe wagen: hij maakte een hels kabaal omwille van de speciale uitlaat, zo’n metaalgeluid, absoluut geen mooie ‘sound’ en het targadak was de hel. Vervolgens kocht ik een TVR Chimaera 4.0L, een droom van een wagen, met één groot nadeel. Om cabrio te rijden moest je de
bagage uit de koffer halen… Ik heb die omgeruild voor een Aston Martin DB7 Volante ‘racing green’, met ‘red bourbon’ interieur. Ik herinner mij van die wagen vooral de vele reizen die we ermee gemaakt hebben. Van mijn type zag je er slechts twee rijden op de Belgische autowegen. Ik vond het dan ook jammer dat het Engelse merk met de Vantage de commerciële toer op ging en je bij wijze van spreken op elke hoek van de straat één kon tegenkomen. Ik heb toen besloten om een Mercedes 300 SE Cabriolet uit 1965 aan te schaffen. Ik kon die via een garage kopen van de eerste eigenaar. Het was een auto die mij altijd mateloos gefascineerd had. In die periode was dat de meest luxueuze auto op de markt. Hij rijdt trouwens nog altijd als een vliegend tapijt: ik heb er 5.000 kilometer mee gereden in de Verenigde Staten. Er steekt ook een flink stuk nostalgie achter omdat het een wagen is die ik in mijn kindertijd zag rijden.”

Mercedes 230 SL Pagode 1964

“Bij diezelfde garage stond er nog een Mercedes te koop, waar ik mijn oog had op laten vallen. Een 230 SL uit 1964 met originele Blaupunkt radio, in die tijd enkel voorzien door de Belgische invoerder. Twee juffrouwen die eigenaar waren van een stoffenwinkel op de Lippenslaan uit Knokke verkochten die, inclusief alle originele documenten: tot de ‘servo’ toe, die ze er na zes jaar hadden laten inbouwen. Ik rij er in september een rally mee in de Picos de Europa in Spanje. De reden waarom ik deze wagen absoluut aan mijn collectie wilde toevoegen moet je niet ver zoeken. Mijn vader had er zo één en toen ik de geur van die wagen in mij opnam, zag ik ons daar zo weer zitten met de drie kinderen achteraan. Ik hoorde bij het ronken van de motor, het geluid dat ik herkende uit mijn kindertijd en was er meteen verknocht aan. Het is één van de eerste exemplaren die van dit type gemaakt zijn, het reservewiel dat rechtopstaat is er het bewijs van. Kort daarna hebben ze die plat gelegd, maar in de eerste versie was dit nog niet het geval.”

Ferrari 308 GTS Quattrovalvole 1983

“Nog wat later komen we in het Ferrari-tijdperk terecht. Ik was op dat ogenblik geen fan van de nieuwe Ferrari’s, maar de Ferrari 308 ‘quattro valvole’ uit 1983 vond ik prachtig. Ik ben toen op zoek gegaan en kwam uit bij een cabrio die in heel slechte staat was op vlak van carrosserie, maar mechanisch zat alles goed. We hebben de buitenkant aangepakt en herspoten in het grijs. Elke ritje is een waar plezier.”

Ferrari 412 Coupé 1986

“Toen we helemaal in de sfeer van de Ferrari’s werden meegezogen, kwamen we terecht bij de 412 Coupé uit 1986. We noemen die wel eens onderling de ‘Peugeot’ onder de Ferrari’s omwille van zijn discrete lijn vergelijkbaar met de Peugeot Coupé van Pininfarina. Via Paul Dubois, de voorzitter van de Europese Ferrari 400 Club, kwam ik in contact met een treurende dochter in Zuid-Duitsland.Haar overleden vader had de donkerblauwe Italiaanse schone met camelkleurig interieur altijd met veel hartstocht onderhouden en ik was er dan ook snel van overtuigd dat hij in mijn collectie thuishoorde, vooral omdat ook de dakpanelen in hetzelfde donkerblauw zijn, wat vrij zeldzaam is. Heerlijke auto om er met het gezin op uit te trekken - mijn zonen meten meer dan 1.80m - wat dikwijls gebeurt.

BMW 2002 tii touring 1971
“Het verhaal van de witte BMW 2002 tii touring uit 1971, begint eigenlijk al in mijn jonge jaren. Het was immers de wagen waarmee ik heb leren rijden. Op een gegeven moment zijn we op een beurs, als we een wrak zien staan en ik verzeker je, meer wrak kan je niet zijn. Die garagist vroeg ons om er alsjeblieft niet mee te rijden, want de wielen of het stuur of alle twee tegelijk dreigden er af te vliegen.De carrossier die hem wist te restaureren deed er een dikke drie jaar over, vooraleer hij volledig op punt stond, maar nu mag hij gezien worden.”

Talbot 105 Roadster by Abbott 1933

“Ik ontmoette hier in de buurt een verzamelaar die een Talbot verkocht. Een echte ‘coup de foudre’:  magistrale lijn en na wat onderzoek bleek het om een uniek exemplaar te gaan met een al even unieke ‘body’. De Talbot 105 3.0L met 6 cilinder bleek reeds in 1933 op de Olympia Motor Show in London te hebben gestaan en de foto’s die dit bewijzen heb ik ook in mijn bezit. Deze wagen is gekend om zijn goede motor die uitstekende prestaties levert. Je schakelt, zoals in de Formule 1, met een klein hendeltje aan het stuur: een zogenaamde ‘Wilson preselector’. Nadat je het hendeltje in de juiste stand hebt gezet, druk je de koppeling in en hierna gaat de wagen naadloos over naar de gekozen versnelling. Voor die tijd een  technisch hoogstandje van jewelste. Ook de remmen waren voor die tijd gekend als ‘outstanding’. De ‘body’ is gemaakt door Abbott, zeer modern, met twee mooie druppelvormen boven de wielkassen. Het is een vierzitter, maar als je de klep dichtmaakt vorm je hem om tot tweezitter. Toen we in Italië een rally aan het rijden waren, reed er een tijdlang een reporter van ‘Octane’ achter ons. Hij wilde ons niet voorbijsteken, hij wou ons zien rijden en was geboeid door ons bochtenwerk. Het is immers ‘werken’ om hiermee te rijden. Maar voor ons ging er een nieuwe wereld open. De beleving in de prewar is immers met niks anders te vergelijken. Echt een zeer aangename en leuke sfeer. We hebben bovendien een zeer goede garage gevonden in Eeklo, waar ze er echt goed kunnen aan sleutelen, wanneer dat nodig is. De eigenaar is intussen een vriend.”

Alfa Romeo Spider 1991

“De zonen hebben ondertussen de microbe helemaal te pakken. Omdat ze ook niet altijd met papa’s  speelgoed kunnen rondrijden, wilden ze een eigen wagen om te restaureren. Hun eerste idee was een MGA, maar zo zonder gordels, hoofdsteunen en deftige remmen rijden vond ik maar niks. Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij een Alfa Spider uit 1991.Ideaal voor hen om de eerste stappen te zetten in hun passie en zelf beleef ik er ook veel plezier aan. Het is een hobby die we met het ganse gezin samen beleven. De vele reizen en rally’s die we ondernemen zijn stuk voor stuk leuke herinneringen, die ons elke keer weer samenbrengen. We kunnen nu al niet wachten tot de volgende trip.”

Fotografie door: Hamers Lorenzo Photography