KUNST - STANISLAS GOKELAERE

Knokke is sinds april een nieuwe designhotspot rijker: GOKELAERE & ROBINSON presenteert historisch design van museaal niveau. Een gesprek met oprichter en smaakmaker Stanislas Gokelaere.

Van alle badsteden was Knokke al veruit het best bedeeld met galeries voor hedendaagse en moderne kunst. Maar met GOKELAERE & ROBINSON kreeg de badstad er vanaf 6 april een klepper van formaat bij. In historisch en hedendaags design is de galerij gespecialiseerd, een domein dat in Knokke nog niet zo goed vertegenwoordigd is. Het Brusselse koppel Stanislas Gokelaere en Céline Robinson opent een ruimte in de Golvenstraat, vlakbij het Albertplein in het Zoute. ‘We zitten op wandelafstand van de galeries van Guy Pieters, Patrick De Brock, Ronny Van de Velde en Stephane Simoens,’ zegt Gokelaere. ‘Een betere ligging kan haast niet. De voorbije twee jaar hadden we telkens Stanislas Gokelaere “Tijdloze kwaliteit demodeert niet” in april al een testcase aan zee. We organiseerden designtentoonstellingen op twee mythische plaatsen in Knokke: de Jenny & Luc Peire Stichting en het Zwart Huis, de modernistische woning van Huib Hoste uit 1924. Toen realiseerden we ons het potentieel van Knokke. Het is dé plek in België waar verzamelaars en estheten nog de tijd hebben om galeries te bezoeken. Als galeriehouder is het leuker werken, omdat de mensen relaxter zijn. Er is een enorme concentratie aan liefhebbers van kunst en design, ook uit Duitsland, Nederland en Luxemburg, die je nergens anders in België vindt. Veel van onze beste klanten vertoeven daar ook regelmatig.’

In Knokke zullen Gokelaere en Robinson historisch én hedendaags design tonen van over de hele wereld. ‘Een combinatie van stukken van Franse, Scandinavische, Amerikaanse, Italiaanse en Braziliaanse en Italiaanse ontwerpers. Denk maar aan Alvar Aalto, Hans Wegner, George Nakashima en Jorge Zalszupin,’ zegt hij. ‘Het is in die mix dat onze galerie uniek is. We beperken ons niet tot één geografische zone. Wat onze selectie meubilair en de kunstobjecten nog samenbrengt? Hun kwaliteit. We gaan onze klanten niet bombarderen met een enorme keuze. Wel een uitgelezen selectie, opgesteld op een esthetische manier, die elk object de nodige ademruimte geeft. ‘Less is more’ is meer dan ooit ons devies. Al zal ik in de galerie wellicht ook hier en daar enkele Afrikaanse kunstobjecten plaatsen. Als verzamelaar ken ik dat domein goed.Ik deed de test al op verschillende beurzen: de mixmet historisch design werkt. Telkens verkocht ik almooie Afrikaanse stukken.’

Ervaring op Tefaf

Met zijn Knokse move viert de galerie haar vijfde verjaardag. In die korte tijdspanne waren Gokelaere en Robinson al present op 10 internationale beurzen. Dat is indrukwekkend veel én snel. En zeker als je de namen van de beurzen kent: Tefaf Maastricht, PAD Paris, PAD Londen, Brafa, kortom van de beste in hun vakgebied. De beursdeelnames gaven de prille galerie snel internationale weerklank, en het bracht hen ook op de radar van buitenlandse verzamelaars, die op zoek gaan naar exceptionele stukken uit de 20ste en 21ste eeuw. ‘Toen we in 2018 geselecteerd waren voor Tefaf Showcase was dat zeker een trampoline. Tefaf Maastricht blijft de belangrijkste kunst- en antiekbeurs ter wereld.’ Brafa, de Brusselse kunst- en antiekbeurs, waar hij met zijn galerie al sinds 2015 aan deelneemt, staat met stip bovenaan zijn kunstkalender. Daar ontmoeten Gokelaere en Robinson hun Belgische en Franse cliënteel wél in perfecte omstandigheden. ‘We gaan onze beurs-deelnames vanaf nu beperken,’ zegt Gokelaere verrassend. ‘We willen ons ten volle concentreren op ons werk als galerist: goeie designobjecten vinden, boeiende tentoonstellingen maken en publicaties verzorgen. Daarom verankeren we ons bewust wat dieper in de Belgische markt, die we inmiddels goed kennen. We willen samen met onze klanten aan collecties en interieurs bouwen. Ik ben geen decorateur, maar ik werk voor mensen waar elk object kwalitatief en juist moet zijn: van de zetel tot de console en de asbak. Zij volgen mijn oog en mijn smaak. Dus als galerie moeten wij ze blijvend proberen te inspireren en te verrassen. Hun smaak moet uitgedaagd worden.’

Financiële background

De galerie bestaat in 2019 niet alleen 5 jaar, Gokelaere is dit jaar ook 20 jaar actief als verzamelaar. In 1999 startte hij met zijn collectie Afrikaanse kunst, een domein dat hem tot op vandaag heel erg passioneert. Én een domein waar hij zijn vrouw Céline aan te danken heeft. Stanislas was namelijk klant bij Philippe Ratton, de beroemde Parijse dealer in Afrikaanse kunst, waar Céline werkte. ‘Ikzelf ben de zoon van twee  kunsthandelaars. Mijn ouders hadden in Brussel twee galeries: Le Sacre du Printemps I en II, waar ze Belgische naoorlogse kunst verkochten. Denk maar aan Bram Bogaert, Jo Delahaut en Antoine Mortier. Mijn vader startte in 1989 samen met Rodolphe Janssen een galerie, gespecialiseerd in hedendaagse fotografie. Maar door de crisis liet hij zijn aandelen het jaar erna al over aan Rodolphe. Ik ben echt geboren in de kunst. Ik ga al naar tentoonstellingen, beurzen en veilingen sinds mijn 3de. Logisch dat mijn interesses daar liggen.’
 
Toch begon Gokelaere zijn carrière in de financiële wereld. Hij studeerde aan de Solvay Business School in Brussel en werkte 25 jaar in financial consultancy en private equity. Hij maakte carrière bij Ernst & Young en later bij Coopers & Lybrand in Vietnam. Daarna begon hij zijn eigen adviesbureau in investeringen. Nog later werd hij directeur fusies en overnames bij biergigant Interbrew, nu AB InBev. Omdat hij zijn financiële skills wou combineren met zijn passie voor kunst, startte Gokelaere in 2010 het Art Collection Fund: een hefboomfonds voor kunst. Verzamelaars konden 500 000 euro inleggen en daarmee zou hij kunstwerken aankopen: zowel Afrikaanse kunst, hedendaagse kunst als design. Op termijn zouden die kunstwerken verkocht worden en de winst – een beloofd rendement van 12 procent - zou uitgekeerd worden aan de inleggers. 60 miljoen ophalen was het doel, maar dat werd niet gehaald. ‘Die kunstfondsen waren mijn passage tussen mijn vorige carrière in de financiële wereld en mijn huidige in de kunstwereld. Ik wil me nu honderd procent op kunst en design richten.’ 

Tijdloos en pertinent

Met historisch design, Afrikaanse kunst, beeldhouwkunst en schilderkunst lijkt Gokelaeres smaak heel eclectisch. Ook bij hem thuis in Brussel mixt hij al die domeinen feilloos in zijn interieur. Zelf ziet hij een duidelijke rode draad: kwaliteit, tijdloosheid en materie. ‘Ik merk dat ik spontaan kijk naar kunstwerken of sculpturen waar de materie belangrijk is en de patine van de tijd sprekend is. Of je nu een jaren '30 lamp hebt van Alvar Aalto, een 19de-eeuws Kifwebe masker uit Congo of een vruchtbaarheidsbeeldje uit Mesopotamië van 6000 jaar oud: ik val op stukken die pertinent blijven doorheen de tijd. Ze hebben een intrinsieke, tijdloze
kwaliteit, die niet demodeert.’

Fotografie door: Birger Stichelbaut

Artikels gerelateerd aan KUNST - STANISLAS GOKELAERE